Open brief door een bezorgde verzorgende.

 

Mijn naam is Aad,achternaam bij ons bekend, ben sinds 1973 werkzaam in de zorg als verzorgende.

U begrijpt dat ik vele veranderingen heb gezien.Maar wat er nu gaande is tart het menselijk bevattingsvermogen.Er moeten verpleeghuizen dicht dus zal het management er alles aan doen om een deel van het publiek weg te krijgen.Teamleiders die een verpleegkundige achtergrond hebben wordt de wacht aangezegd.

Een nieuwe lichting komt binnen zonder een zorgachtergrond en dat is te zien ook. Dames op zeer hoge hakken die je zo in een SM bordeel zou kunnen plaatsen.Ze komen uit het bedrijfsleven en moeten verder reorganiseren.

Ze weten niet wat het is om iemand lichamelijk te verzorgen. Als deze dames een dag mee zouden lopen zouden zij gillend weglopen. Deze dames, ik kan het niet bewijzen, maar weet zeker als ze hun missie hebben bereikt gaan ze weg en krijgen een kanjer van een bonus mee.

In het verpleeghuis van waaruit ik werk is dat al eerder gebeurd. Er werd een directeur aangesteld. Na zijn reorganisatie stapte ie op, met bonus. Betaald van ons belastinggeld. Hoe kan het bestaan.

Mensen die niet of laag opgeleid zijn die jaren goed werk hebben verricht moeten eruit. Het mag niet van de inspectie, maar toen het nodig was is jarenlang gedoogd. Ze willen achttienjarigen met een halfjaarlijks contract. De oudjes met een vastcontract zijn te duur.

De marktwerking in de zorg heeft er toe geleid dat de minutenregistratie in de thuiszorg werd ingevoerd. Overal ben je maar eventjes en hup daar moet je weer verder. Nooit meer in rust kunnen werken. Het wordt nog veel erger want nu wordt je uitbetaald naar de werkelijke uren dat je bij een patiënt werkt. Als je dat niet haalt moet je het inleveren met vakantie uren. U begrijpt dat ik het afgelopen jaar al heb gezien dat er 'klantjes' van elkaar werden 'afgepikt'.

Klantjes afpikken, hoe kan het bestaan. we hebben met kwetsbare ouderen te maken. Ik heb laatst tegen een teamleider gezegd dat er op deze wijze competitie ontstaat, een verdorven sfeer, een ordinaire hoerenmentaliteit, met alle respect voor prostituees.Wij gaan hier met behoeftigen om en dat zijn geen klanten.Ik kom wel eens in het verpleeghuis van waaruit ik werk en zie de verzorgsters voor de zoveelste keer weer achter de computer zitten. Het keurmerk van Perspekt/Prezo moet gehaald worden. Maar de ouderen zitten in de stront of pis.

U kent natuurlijk de heer Ben Oude Nijhuis die opkwam voor bewoners en personeel van de Haaglanden waarvan Mw Heleen Dupuis voorzitter van de raad van bestuur is. Hij de klokkenluider die het met de dood moest bekopen. Ik denk dat het herseninfarct is veroorzaakt door ergernis en verdriet helaas. Maar een held dat was het. Collegae worden overgeplaatst alsof we leven in een dictatuur.

Collegae hebben aan de bel getrokken en deden hun relaas in een lokale krant, maar kregen van een directeur in die zelfde krant een nietszeggend antwoord. De flapdrol van een journalist heeft zich niet eens in de zaak verdiept. Marktwerking, bureaucratie en zorgverzekeraars die 90% van de markt in handen hebben en voor miljoenen reclame maken. Ze maken helaas de dienst uit.

Dankzij het beleid van onze excellenties Schipper en van Rijn zijn we op een punt aangekomen dat het buigen of barsten wordt.Iedereen is bang, bang om zijn baan te verliezen. Daarom houden mensen hun mond dicht. Ik vind het verschrikkelijk om te zien hoe de Zorg de commercie in is gemanoeuvreerd. Het moet allemaal keihard Amerikaans.

Ik hoop van harte dat we als samenleving opstaan om het tij te keren. Ik hoop dat u veel post zult krijgen. Ik wens u succes met uw fantastische betrokkenheid.

 Met vriendelijke groeten,

          

             Aad

Een betrokken verzorgende

 

     januari 2016.

    

Note: Wil Nu zal de hartenkreet met alle kracht oppakken en pakt de handschoen op. Steun onze beweging, om de menselijke maat ook in de zorg terug te krijgen.

Via o.a. ons forum, de op te zetten werkgroepen kunt u uw stem laten horen. Wil Nu is er voor u en strijd voor een beter Nederland.