Hebben wij boter op ons hoofd?

 

 

Straks geen plaats meer voor.

In de gezondheidszorg, de zorg aan huis, de werkgelegenheid in tal van sectoren staan enorm onder druk. Het woord “Crisis) ligt ons allemaal nog vers in het geheugen.

Opeens schrijven de dagbladen dat in veel gemeenten er een flinke bezuiniging is behaald op de zorg in het algemeen, vele duizenden euro’s  bespaard op juist die zorg die ouderen maar ook jongeren zo hard nodig hadden, en die op tal van mannieren flink zijn gekort waardoor ze in de problemen zijn gekomen.

Zelfredzaamheid,sociale participatie en  samen de kar trekken en hulp van naasten zou ons volgens de overheid weer met beide benen op de grond zetten.

Vele ouderen en zij die met een ernstige beperking moeten leven nog amper hun problemen durven voor te leggen. Velen van deze groepen juist helemaal geen directe familieleden vrienden of anderen kunnen en niet meer durven vragen  of ze even kunnen helpen. Kinderen die ver wonen , buren zelf hun gezin draaiende  moeten houden omdat ze alle twee werken. Familie staat niet altijd klaar om bij te springen, en hoe staat het dan met al die werkloze burgers en het leger vrijwilligers. Gelukkig is er best ook nog wel een groep vrijwilligers, die zich met hand en span diensten op een juiste wijze goed blijven aanbieden, en die niet een reguliere baan in de weg hebben staan.

De groep vrijwilligers waar al veel over is geschreven is sterk aan het afnemen, geen toekomst perspectief , geen uitzicht op echt een betaalde reguliere baan, dat was voor velen de achterliggende gedachte om toch via een vrijwilligersbaantje toch weer in te stromen op de reguliere arbeidsmarkt.  Heel even erg leuk om iets te doen voor een ander, maar zodra blijkt dat het inzicht komt dat het werk eigenlijk een betaalbare job zou moeten zijn en ook geweest is, zullen vrijwilligers hoe goed ook bedoelt er mee gaan stoppen, zodat instroom van opgeleide krachten op tal van opengevallen plaatsen weer kunnen solliciteren. Het kapitaal dat bij vele gemeenten gewonnen is door deze bezuinigingsronden zou verplicht terug moeten gaan vloeien in de pot “Zorg aan huis “.

Het budget inzetten voor aanpassingen, zorgverlening voor hen die het echt nodig hebben , en laten wij eens goed kijken wie de thuiszorg in Nederland over het algemeen in handen hebben gekregen, was het niet “Home First”, hebt u al gekeken waar dit bedrijf oorspronkelijk vandaan komt. Hebt u al gezocht via google dat men spreekt over “First Compagny”.

Is dit niet echt iets vanuit de VS aangestuurd, waar de zorg zelf op een veel lager niveau ligt dan in ons land. Wordt er binnen de E.U en de VS niet gesproken over tal van handelsverdragen, zoals het TTIP verdrag en het handels verdrag met Canada en andere landen.

Lopen wij binnen Europa nog niet meer de kans ook in ons rijke Nederland) dat op het gebied van de zorg er nog een extra bezuiniging doorgevoerd gaat worden, wij nog op slechts op een heel klein deel zorg thuis en elders kunnen rekenen, omdat er geen belastinggeld meer over is of nog heel weinig budget zal zijn.

De minister nu al breed  lachtent toe kijkt waar VNG en de gemeenten mee bezig zijn, de zorg nog meer te korten en veel beschikbaar gesteld geld over blijft, dus volgend jaar nog minder naar de gemeenten toe denkt hij nu al.

Onze eigen professionele bedrijven die zondermeer hun vak verstonden zijn of gaan failliet aan de lopende band, personeel massaal op straat komen te staan, een kleine groep kan aan de slag bij “Home First” een andere kleine groep gaat aan de slag bij een andere kleine organisatie die ook het water tot aan de lippen staat tegen een veel lager uurloon.

Hadden wij het niet over  trans Atlantische handelsverdragen tussen grote machthebbende landen in de wereld, hoe ver laten wij als burgers dit toe dat ook onze overheid kiest voor goedkopere producten en in te zetten personeel.

Laten wij ons dan ook door  het Europese parlement naar de slachtbank brengen, zodat wij niets meer te kiezen hebben op het gebied van gelijkwaardige behandeling,beloning, vakbekwaamheid en veiligheidsregelgeving en vooral toezicht op onze strenge Europese  eisen ten aanzien van gezondheid en de farmaceutische industrie  goed zelf onder controle moeten houden (ook uit de VS).         

Het sluiten van verdragen met grote landen zoals de VS zou er toe moeten leiden dat juist in ons land Nederland de economie weer aan kan trekken, de werkgelegenheid weer snel zal kunnen toenemen. Er juist nieuwe bedrijven zich in de zwakkere gebieden zoals Zuidoost Drenthe uit het buitenland zich hier zouden gaan vestigen. Zij half fabrikaten hier zouden gaan importeren om ze vervolgens hier binnen Europa aan te bieden. Hulpmiddelen daar een klein deel vanuit zouden kunnen maken.

Als het juist omgekeerd slechts maar een heel geringe bijdrage oplevert voor het herstel op tal van gebieden, ook in de zorg en welzijn sector , de medische sector, wij ons nog eens flink achter de oren moeten krabben dit alles  zondermeer te accepteren. Een stem zonder roodpotlood zit er mogelijk aan te komen, iedereen doet weer mee is mijngedachte daarover.

Kies vanuit uw werkplek, kies vanuit het zorgcentrum, de supermarkt , de wachtkamer of onderweg in de trein, bus of taxi, het kan mogelijk worden gemaakt  .Het  stemhokje blijft net als de blauwe brief er naast dan vast wel bestaan voor een enkeling die geen gebruik maakt van de moderne communicatie middelen.

Geschreven door Jan Wolters

Emmen

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Tel: 0591-676990

 

 

Met zijn hartenkreet legt Jan Wolters de vinger op de zere plek. Het kan en het moet anders!! Mobiliseren en organiseren om de huidige politiek aan te pakken. Volgend jaar moet het mogelijk zijn, wanneer Wil Nu echt met oplossingen zal komen, om aan dit asociale beleid een eind te gaan maken. Onze ouderen en gehandicapten verdienen beter als wat momenteel wordt voorgeschoteld!!