Open brief vanuit Emmen over de afbraak van de zorg, wat in feite voor ons gehele land geldt.

Straks geen plaats meer voor demente en gehandicapte burgers bij dag opvang.

 

Het zal niemand ontgaan zijn dat wij in zeer roerige tijden leven, de verworven zekerheden worden ons als burger steeds vaker en meer ontnomen.

Wij met verbazing en onbegrip via de media kennis nemen van de onzalig makende berichten vanuit politiek Den-Haag, en de berichtgeving van ons eigen college van Burgermeester & Wethouders.

Hoe is het mogelijk en hoe kunnen u en ik het uitleggen dat een hoog bejaarde man die aantoonbaar ziek is en nog wel met enige hulp zelfstandig kan wonen, flink gekort zal worden op zijn hulp in de huishouding.

Hoe kan het zijn dat een jongeman met een dwarslaesie die echt niet zonder huishoudelijke hulp zelfstandig meer kan wonen meer dan 3 uur gekort is gaan worden in de huishoudelijke hulp.

Hoe kan en moet ik iemand vertellen dat een bejaarde blinde man die nog in het ouderlijk huis woont ook 3 uur gekort is geworden, geen tijd meer voor de poststukken, geen tijd meer boodschappen te doen.

O ja al deze voorbeelden zijn met naam en adres bekend, en ja bezwaar is er gemaakt, dat heeft in een enkel geval 10 minuten opgeleverd.

Maar nu oog voor de burgers die aan dementie lijden en al die anderen die op enige wijze een ernstige beperking hebben, waardoor deze groep niet meer of nauwelijks zonder hulp of begeleiding deel kunnen nemen aan onze sociale maatschappij.

Was het niet zo dat wij het samen zouden doen, was het niet zo dat wij oog zouden moeten hebben voor mensen die hulp nodig hebben?

Was en is het niet zo dat daar waar die hulp niet door familie, vrienden of kennissen geboden kan worden, onze gemeente Emmen voor participatie zal zorgen?

Het door ons gekozen kabinet en waarschijnlijk zullen daarin vele gemeenten volgen het voornemen heeft in de toekomst dagopvang voor deze groep burgers te gaan stoppen.

Ja juist weer dat verhaal over bezuinigen, en weer een stap terug naar de tijden net na de 2e wereld oorlog. Geen enkel sociale regeling omdat er geen voorzieningen voor waren. Familie moesten er zelf maar voor zorgen omdat die toen vaak ook zonder werk zaten en dan thuis wel zelf er voor konden zorgen. Geen enkele kans om hulp te krijgen je was op je zelf aangewezen, en een dergelijk bezwaarlijk gezin waar een dementerende of zwaar gehandicapte thuis hoorde kreeg ook vaak nog eens een stempel op gedrukt. Het verschil met heden en verleden zit hem nu in de enorme rijkdom van ons land en de rijkdom van kennis en grote gespecialiseerde instellingen die er te kust en te keur zijn.

Nu is er een soort oorlog aan de gang om elkaar de vlooien af te vangen, wie is het slimst en wie durft wie aan de kant te zetten, door slimme regels, voorwaarden en wetjes er door te drukken.

Wie durft de hoogste salarissen vast te stellen en wie gaat er aan de haal met een forse bonus, al dat geld en het op een asociale mannier van beleid heeft er aan bijgedragen dat vroegere tijden schijnbaar terug keren. Een beperkte groep nog werkende twee verdieners zelfs nog maar net zich in de benen kunnen houden, maar al die mensen zonder werk en al die mensen met een handicap hebben het na kijken.

Geen betaalde baan meer in de thuiszorg tegen een fatsoenlijk salaris omdat het meeste geld blijft steken bij de directeur en zijn raden van toezicht, zelf kijken wat je kunt was het verhaal van de wethouder.

Zelf je eigen regie in handen nemen, zelf redzaamheid was het sleutelwoord, maar juist niet voor demente en gehandicapte mensen die hebben juist iemand nodig die de regie in handen neemt, die helpt daar waar het niet gaat, daar helpt op het moment dat het mis gaat en geen anderen ingeschakeld kunnen worden.

Geen dagopvang meer voor deze mensen betekend thuis blijven en weg kwijnen, niemand die de krant voor leest, niemand om mee te praten, niemand die even een straatje om gaat met de persoon in de rolstoel.

Weet u wel hoeveel burgers er wekelijks naar uit kijken om opgehaald te worden om naar een dagopvang te gaan, om een dagbesteding te hebben of gewoon de afleiding die daar gegeven wordt?

Vraag mij dan ook af of wij met elkaar nog verder willen afglijden en wij dit allemaal maar gelaten over ons heen laten komen, met de gedachte dat het u zelf niet zal overkomen.

Weet u dan wel wat gezondheid een rijkdom is en weet u dan ook dat het heel snel uw beurt zou kunnen zijn?

Weet u tot slot wel wat eenzaamheid is en wat het betekend voor iemand die ernstig ziek is geworden, jong of oud hoe ingrijpend zijn of haar leven van de ene dag op de andere veranderd.

Laten wij met elkaar er voor zorgen dat veel van deze plannen niet door zullen gaan, denk niet ik kan het toch niet veranderen. Juist u die blijft protesteren zal gehoord worden op den duur.

Blijf actief en deel uw zorgen met anderen.

En voor diegenen die zonder werk zijn komen te zitten omdat ze op een listige  en slimme mannier ontslagen zijn, zou ik willen zeggen;

_ Je kan altijd nog buurt of belbus vrijwilliger worden.

Je daarmee zeker mee werkt aan het ontslag van een betaalde buschauffeurs baan.

  • Je ook nog pepernoten postbode besteller kunt worden, en ja je krijgt er niet alleen pepernoten maar ook nog wat chocolade geld bij.
  • Er is wel een voorwaarde dat je de brieven wel in een brievenbus gaat doen, en niet in een sloot of vuilnisbak bezorgd.
  • De TNT besteller straks ook langs komt om je nieuw gekochte aanwinst in te stellen, de wasmachine aansluit en langs kunt laten komen om de bestelde internet bestellingen te komen brengen. Een regelrechte ongunstige ontwikkeling warbij vele banen zullen verdwijnen. Is dat dan sociale participatie, mee het speelt de werkgever alleen nog maar in de hand, dit zijn TTIP VS toestanden die daar heel normaal zijn, vandaar ook de hoge werkloosheid. 
  • En ja hoor ook aan de kerst is gedacht, kerstballen postbode onder de zelfde voorwaarden, dus aanmelden zou ik zeggen.
  • Kortom waar zeuren wij toch over, er is voor iedereen voldoende werk immers, niemand van de mensen zonder werk behoeft een dag thuis te zitten niets te doen.
  • In ons vrijwilligers land en het land met uitzendbureau,s staat te trappelen om u de baan aan te bieden voor uw leven, echter wel als vrijwilliger of tegen een zeer kleine vergoeding en zonder pepernoten en geen kerst attentie.
  • Er moet immers voldoende budget over blijven voor de directeuren zijn raad van toezicht en zijn schare managers en reken deskundigen, ”als u wilt solliciteren” moet u wel snel zijn omdat juist die in de maand december vaak afwezig zijn en met vakantie gaan, van het budget die juist bestemd was voor de zwakkeren in onze samenleving.
  • Jan Wolters

Emmen , 30 april 2016.

 Wil Nu is het volledig met Jan Wolters eens: "De afbraak van de zorg moet stoppen. Het evenwicht is volledig zoek. Een fatsoenlijke samenleving mag dit niet laten gebeuren. Wil Nu kent oplossingen waarmee dit asociale beleid gestopt kan worden. Met andere keuzes kan onze zorg goedkoper en beter!!"